Kolej nie tylko "Wiedeńska" - dzieje sulejowskiej kolejki wąskotorowej - Sulejów Moje Miasto

Strona główna

Wczoraj i dziś

Z dziejów miasta

Kolej nie tylko "Wiedeńska" - dzieje sulejowskiej kolejki wąskotorowej

Sulejów - gdzie to jest?

Menu główne

Finanse

Pomoc online

Zadaj pytanie na nr GG: 5261862

Administrator serwisu:

Pobierz Gadu Gadu

Szukaj w serwisie

Kolej nie tylko "Wiedeńska" - dzieje sulejowskiej kolejki wąskotorowej

Sulejów Moje Miasto - Partner Medialny ogólnopolskiego konkursu Rozczytana Szkoła
Zarejestruj się teraz a otrzymasz 100 punktów ekstra

(3 głosów, średnia ocena 3.67 na 5)

Wpisany przez Administrator

piątek, 06 czerwca 2008 00:00

Pierwsze plany budowy linii kolejowej łączącej Sulejów z Piotrkowem powstały w 1895 r. W 1896 r. Stanisław Psarski - właściciel majątku Janków w powiecie opoczyńskim - otrzymał pozwolenie na rozpoczęcie studiów nad budową kolei konnej. Pięć lat później powstała spółka akcyjna „Kopalnie i piece wapienne w Sulejowie” założona przez Psarskiego. Spółka miała się zająć przemysłową eksploatacją licznych złóż kamienia wapiennego.

------------------------------------------------------------------------------------

Projekt budowy kolei wąskotorowej wzorowano na eksploatowanej na Bugaju pod Piotrkowem kolejki do przewozu gliny. Budowa kolei konnej była niezbędna ze względu na konieczność obniżenia kosztów transportu wapna, a także na zły stan szosy sulejowskiej.

W 1896 r. projekt kolei konnej Psarski przedstawił tutejszemu rządowi gubernialnemu do zatwierdzenia, który następnie przekazany został do ministerstwa w Petersburgu. Pozwolenie na budowę uzyskano dopiero w 1900 r. W październiku 1901 r. zatwierdzone zostały plany dotyczące trasy kolejki. Na trasie długości kilkunastu kilometrów wybudowano aż 10 mostów. Często prace związane z ich budową były zatrzymywane lub opóźniane ze względu na napotykane złoża torfu. W marcu 1902 r. ukończono budowę odcinka z Przygłowa do fabryki na Bugaju, a w maju dalszy odcinek od Starostwa do stacji towarowej kolei warszawsko - wiedeńskiej. Od pierwszych dni maja 1901 r. prowadzone były równoległe prace przy budowie linii telefonicznej wzdłuż trasy.

Według projektu z 1901 r . tabor kolejki miał się składać z 10 wagonów towarowych, 5 wagonów osobowych (w tym 1 wagon klasy I-ej) i wagonu pocztowego. W marcu 1902 r. z fabryki Gostyńskiego w Warszawie przysłano 8 wagonów krytych do przewozu wapna. Miesiąc później ta sama fabryka przysłała 3 wagony osobowe. W lipcu 1902 r. tabor był już prawie skompletowany a w jego skład wchodziły: 3 parowozy (Börsiga z fabryki w Berlinie), 60 wagonów towarowych i osobowych, w tym jeden z przedziałem pocztowym oraz 6 brankartów. Oprócz tego sprowadzono 4 wagony pullmanowskie osobowe.

W pierwszych dniach sierpnia 1902 r. dokonano próbnego przejazdu na trasie Uszczyn – Przygłów. W połowie sierpnia nastąpiło połączenie linii Piotrków-Bugaj. W październiku budowa kolejki dobiegła końca. W dniu 29 listopada uruchomiony został ruch tymczasowy, a z dniem 1 stycznia 1903 r. uruchomiono stały ruch towarowy i pasażerski. Właścicielami kolejki, której koszt budowy szacowano na około 500.000 rb. byli: baron Gustaw Taube prezes zarządu spółki kolejki wąskotorowej Piotrków-Sulejów, hr. Wiktor Sołtan współwłaściciel kolejki wąskotorowej Piotrków-Sulejów i koncesjonariusz Stanisław Psarski, pod którego bezustannym i bezpośrednim nadzorem inwestycja została zrealizowana.

Działalność kolejki sulejowskiej stopniowo ograniczano od połowy lat 80-tych ubiegłego wieku (przede wszystkim z przyczyn ekonomicznych). W 1986 r. zawieszono ruch pasażerski, a trzy lata później towarowy.

Fotografie pochodzą z zespołu akt kolejki wąskotorowej przechowywanych w zasobie Archiwum Państwowego w Piotrkowie Trybunalskim.

Piotr Głowacki

Źródło: Archiwum Państwowe w Piotrkowie Trybunalskim